Միացյալ Եվրոպան‘ մինչդարվինյան կապկաբուծարան

by

Ժամանակին ՀՀ խորհրդարանը չէր հասցրել քվեարկել հօգուտ ԵՄ անդամակցության, երբ միանգամից, կարծես կախարդական փայտիկի մի հարվածով, ԶԼՄ-ները, հասարակական, պետական եւ քաղաքական գործիչների գերակշիռ մեծամասնության բանավոր եւ գրավոր խոսքը “եվրո” բառով հեղեղվեց: Ամեն բան կամաց-կամաց սկսեցին տեղավորել “եվրաստանդարտի” մեջ… Այս “կախարդական” բառը (դրամաշնորհներ եւ պարզ լեզվով ասած՝ կաշառքներ պարգեւող) նախկինում էլ էր գործածվում, բայց ոչ հաճախ եւ տեղին: Իսկ հիմա բոլորիս շշմեցրել ու շշմեցնում են հասկանալի եւ անհասկանալի եվրաչափերով, եվրաչափանիշներով, եվրանորոգումներով, եվրամթերքով, եվրամիջադիրներով, եվրատեսիլով, եվրամշակույթով եւ ամեն պարագայի համար ուրիշ այլ “եվրոյով”: Մեզ փորձում են համոզել, որ եթե ամեն մի կեղտի ու ստի կցենք “եվրո” բառը, ապա այդ հասկացությունը միանգամից հաճելի կդառնա ու ճշմարիտ…

Իսկ թե ի՞նչ նպատակով է դա արվում, հասկանալի է առողջ դատող յուրաքանչյուր մարդու:

Նպատակամղված, ավելի լավ բանի համար արժանի համառությամբ բոլորիս դեռ փորձում են մի սանդով անցկացնել եւ հոտի նման քշել չարաբաստիկ եվրակառույցներ, եվրաապրելակերպ, եվրապոռնոհավաքականություն, մինչեւ ԵՄ անդամակցություն: Վերջին 20 տարիներին անընդհատ “հանցավոր վարչակազմ” որակվող իշխանությունները հիմնովին խեղաթյուրեցին ամենայն հայկականը, ազգայինն ու իրապես սրբությունը: Ընդունեցին (եվրակառույցների հրամանով) ոչ հայկական արժեքային համակարգին համահունչ օրենքներ, կացութաձեւի կանոններ, եւ այդ ամբողջ “միջազգային” աղբը ամրագրել են սահմանադրական “պատվիրաններում”: Վերջին 20 տարիներին եվրակառույցներն ու դրանց էմիսարները (հայկական ազգանուններով ծախուների եւ դավաճանների ձեռքերով) հիմնովին քանդեցին Հայաստանը: Նույնիսկ սովետական տարիներին որոշակիորեն ծաղկող հանրապետությունը վերածեցին առայժմ անհայտ՝ գյուղատնտեսակա՞ն, թե՞ առանց բանանների բանանային հանրապետության:

Զրկեցին մեզ արդյունաբերությունից (փաստացի ոչնչացրին բոլոր գործարանները), փլուզեցին գիտությունների ակադեմիան եւ բոլոր գիտահետազոտական հաստատությունները, գետնին հավասարեցրին ազգային կրթությունն ու բարձրագույն դպրոցը, ոտնատակ արեցին առողջապահական համակարգը… ապազգայնացրին ամեն բան: Թալանեցին ու մերկացրին մեզ եւ շարունակում են թալանել… արտահանելով մեր ոսկին, պղինձը, գունավոր եւ հազվադեպ այլ մետաղները, այլ հարստությունները (այս ամենի մասին մեկ անգամ չէ որ գրել ենք — խմբ.):
ԵՄ անդամակցության պարտադիր պայման է նաեւ Թուրքիայի հետ սահմանների բացումը, ինչը նախատեսում է եղբայրություն, միություն ու սեր՝ թուրքական արնախում խուժանի հետ, այսինքն՝ Հայաստանը թյուրքական տարրի համար մշտական անցուդարձի տեղ կդառնա (հայտնի արհեստի հայտնի աղջիկների միջոցով էլ սեխագլուխների սերունդ ենք աճեցնելու մեզանում… իբր թուրքիաներում քարշ գալը քիչ էր): Սա նույնիսկ սարսափելի երազում էլ հնարավոր չէր պատկերացնել, քանզի իրեն քիչ թե շատ հարգող ոչ մի հայ թուրքին երբեք ձեռք չի մեկնի եւ նրա հետ հաց չի կիսի: Հիմա, եվրաեղբայրությամբ մեզ փորձում են Թուրքիայի ուղղակի կցորդը սարքել, Հայաստանը դարձնել տարածաշրջանային Շվեյցարիա՝ չեզոք ու անմեղ քրիստոնեական մի երկիր, որտեղ կհանգրվանեն ու կսպասարկվեն եվրատականքները՝ իրենց տնտեսական եւ այլ շահերը մեր տարածաշրջանում պաշտպանելու ընթացքում…

Բաքվի թուրք-ադրբեջանցիներն էլ կզարգացնեն իրենց նավթարդյունաբերությունը եւ Հայաստանով եղբայրական Թուրքիա կառաքեն այն ամենը, ինչով եւ ինչի վաճառքի հետեւանքով հետագայում մեզ պիտի անխնա ոչնչացնեն…

Անկարան Երեւանի ջանքերով կկապվի Բաքվի հետ, ինչը հայերին կմղի սնվելու եւ ապրելու համար տատանվել ու երերալ թուրք-ադրբեջանական ջրափոսում, ինչը առավելապես փորվում է մեր ջանքերով: Եվ մեր թշնամիներին այլեւս բան չի մնում, քան՝ հանգիստ խժռել մեզ: Եվ այս անգամ ո՛չ ցեղասպանություն կլինի, ո՛չ էլ այլ աղմուկ, պարզապես աննկատ կոչնչացնեն Հայաստանը:
Կարճ ասած՝ այսպիսի ճակատագիր են պատրաստել մեզ համար եվրակառույցները, Արեւմուտք կոչվածը՝ ԱՄՆ-ի ղեկավարությամբ: Այս մասին կարելի է պոետի խոսքերով ասել. “Հանգցրեք լույսը, բանող անասունն առաջ է շարժվում, կարծես թթխմորն են կեղտի մեջ գցել… բացվել է հաջողության ճանապարհը սանձարձակ “չմո”-ի համար” (Տրոֆիմով):

Որպեսզի մերկապարանոց չհնչի, նաեւ կողմնակալությունից խուսափելու համար, եկեք ԵՄ-ն դիտարկենք ոչ թե մեր որոշ մշտական (յուրաքանչյուր իշխանության ժամանակ վերակենդանացող) խորհրդարանականների ու քաղաքական գործիչների կկոցած, այլ՝ սեփական բաց աչքերով: Մատչելի քննարկենք այնպիսի անառարկելի արժեքներ, ինչպիսիք են եվրաբարոյականությունը, եվրամշակույթը, եվրամտածելակերպը: Ի՞նչ է ստացվում: Անբարոյականությունը բոլո՛ր մակարդակներում է, եւ օրինակ մեջբերելու համար հեռուն գնալ պետք չէ: Մի անգամ երիտասարդ եւ պահանջված մի երգչուհի (իսկ նրան հետեւում են հարյուր հազարավոր աղջիկներ ու տղաներ ամբողջ Եվրոպայում) Եվրատեսիլով ի լուր բոլորի հայտնեց, թե գիշերվա հաճույքների համար ինքն է տղամարդ ընտրում (եթե ամեն գիշերը նույնիսկ չհաշվենք, ապա այս “անթառամը” “Գինեսի ռեկորդներ”-ում կտեղավորվի հաստատ), եւ եթե վերջինս հաջորդ օրը համարձակվում է բարեւել իրեն, ապա նա անմիջապես ոստիկանություն է կանչում` ասելով, թե անծանոթը նեղացնում է իրեն… Ամբողջ այս կեղտն ու ստորությունը երգչուհին իր մոր ներկայությամբ հայտարարեց, ով երկարաբերան լայնաեվրաժպիտով համաձայնեց աղջկա հետ: Մեկ այլ, հայտնի ռուսաստանյան թենիսիստուհի, որ ճամփորդում է աշխարհով մեկ, հայտնեց, թե կենակցել է (ավելի հարմար բառերը մամուլի համար չեն) սեւ, սպիտակ, դեղին գույնի տասնյակ տղամարդկանց հետ: Ամենաեվրան այն էր, որ հենց աղջկա մայրն է մատուցում այդ տղաներին… Մեկնաբանելու կարիք չկա:

Համասեռամոլությունը Եվրոպայում արդեն ահռելի չափերի է հասել, ընդհուպ մինչեւ բարձրաստիճան պաշտոնյաների, անգամ՝ պետությունների ղեկավարների մակարդակի (մենք էլ ենք այստեղ փորձում եվրա… դառնալ): Ժամանակին Բեռլինի եւ Փարիզի քաղաքապետերը արտոնագրված արվամոլներ էին, նրանց նմանները պարբերաբար կազմակերպում են համասեռամոլների շքերթներ իրենց եվրաքաղաքներում, որտեղ ամենաբարձր ամբիոններից “սեփական բացառիկության” (երեւի որպես բացառիկ հիվանդներ ու բացառիկ մարդկային թափթփուկներ լինելը նկատի ունեն) մասին են բարձրաձայնում… Սրան հավելենք նաեւ Արեւմտյան Եվրոպան հեղեղած մանկապղծությունն ու սկանդինավների սվինգերներին, եւ միացյալ Եվրոպայի բարոյահոգեբանական մթնոլորտը այսքանով էլ պարզ կուրվագծվի:

Եվրոպան առհասարակ եւ, միացվածը մասնավորապես, ոչ այլ ինչ է, քան պետական մակարդակով կոռումպացվածությունն ու գողությունը, խաբեությունը բոլոր ոլորտներում, դրամաշորթումը եւ այլն… Պետության եւ մասնավորի միջոցների բացահայտ գողություն, կեղծ սնանկություն եւ հարյուր հազար ավանդատուների դատարկաձեռնություն: Տնտեսության տարբեր ճյուղերի մենաշնորհում եւ, հետեւաբար, մենաշնորհատերի գնային քաղաքականության որոշում: Չթաքցված գողություն պարտքի, վարկերի ու ներդրումների համակարգի միջոցով, որ փոքր, աղքատ եւ զարգացող երկներին վերածում է հավերժ պարտապանների, հետեւանքը նրանց՝ մեզ իրենց կացութաձեւը թելադրելու հանգամանքն է… Կացութաձեւը մեկնաբանությունների կարիք նույնպես չունի:

Չի կարելի շրջանցել միացյալ Եվրոպայի միջէթնիկական հարաբերությունները ասենք Ֆրանսիայում, Անգլիայում կամ Գերմանիայում տեղի ունեցող դեպքերի համապատկերում: ժամանակին Փարիզի արվարձաններում սկսվեցին անկարգություններ եւ րոպեական տարածվեցին մեծ քաղաքներում, երկրի հյուսիսում ու հարավում: Թե ինչ է Ֆրանսիան, ինչ խառնուրդների երկիր է հիմա, բացատրել պետք չէ, սակայն հարկ ենք համարում հիշեցնել, որ այն հրթիռա-միջուկային ներուժով երրորդ պետությունն է աշխարհում:…

Այդ անկարգությունների 10-12 օրերին այրվել էին մի քանի հազար մեքենաներ, դպրոցներ, քաղաքապետարաններ, թանգարաններ, եկեղեցիներ եւ հասարակական այլ հատատություններ: Վիրավորվել եւ սպանվել էին տասնյակ մարդիկ, հասցված նյութական վնասն ահռելի էր:

Գերմանական մամուլը դա պետության դեմ խռովություն համարեց, որը սկսել էին “լավ կազմակերպված երիտասարդական էթնիկ խմբավորումները”: Նկատենք, որ դա ոչ թե թեթեւ խռովություն էր, այլ զանգվածային կուռ դիմադրություն, որի վրա մեծ փողեր էին ծախսվել: Այս կարգի խռովություններ էլի սպասվում են Ֆրանսիայում, նաեւ՝ Գերմանիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Բելգիայում եւ այլն: Մանրամասնել չենք ուզում, քանզի այդ իրադարձությունները մեկնաբանվում են մամուլում: Ասենք միայն, որ այդ աղետի պատճառը, մեր կարծիքով, թաքնված է ԵՄ արեւմտաեվրոպական պետությունների հանցավոր ներգաղթային քաղաքականությունում: Այդ երկրներում ապրում եւ բարգավաճում են հիմնականում արաբների, նեգրերի, թուրքերի ու քրդերի բազմամիլիոն համայնքները: Ավելի քաղաքակիրթ համայնքները, այդ թվում` եվրահայերի, ձուլվում ու ոչնչանում են…

Մի՞ թե կարելի է ամուսնացնել կոկորդիլոսին մարալի կամ շնագայլին՝ ընձուղտի հետ: Այդ անհեթեթությունը ԱՄՆ-ում վաղուց կյանքի եւ վարքի չափանիշ է դարձել (նման ճակատագիր էլ եվրոպական երկրներին է սպասվում):

Մեր համոզմամբ միացյալ Եվրոպան, այսինքն՝ ԵՄ-ն, ոչ այլ ինչ է, քան մեծ կապկաբուծարան, եւ մեզ այդ բուծարան են փորձում մտցնել բռնի՝ հաշվի չառնելով մեր կարծիքը: Այսինքն՝ այնպիսի պայմաններ են ստեղծում, պարտադրում, որ թվում է “կամովին” է կատարվում ամեն բան… Մեր հնագույն արիական ու արիադավան ազգը սիրում է իր միատարր երկիրը եւ իրականում կտրականապես որեւէ մեկի հետ մերվել ու ձուլվել չի ցանկանում: Իրապես մենք՝ հայերս, ոչ եվրոպացի ենք, ոչ էլ՝ ասիացի: Եվ մեզ արհեստականորեն են խցկում Եվրոպա կամ Ասիա: Մեր երկիրը մարդկության Օրրանն է՝ Հայք-Հայաստանը՝ Արարատյան Աշխարհը, եւ մենք՝ հայերս, հենց Հայկական (Արարատյան) լեռնաշխարհի բնիկներն ենք ու եվրա… կամ ասիա… հավելումների կարիքը չունենք: Ովքեր, ում նախնիները ժամանակին հեռացել են մեր լեռնաշխարհից, թող նրանք՝ նրանց ժառանգներն էլ մտածեն՝ եվրոպացի են, թե ասիացի…

Ամփոփելով վերն ասվածը՝ կարելի է վստահ լինել, որ մեր՝ ԵՄ մտնելու կողմնակիցները կարող են լինել միայն ազգի ու հայրենիքի գլոբալիզատորները (օտարասերներն ու օտարահպատակները) կամ էլ՝ շահամոլ տհասները, մարդիկ, ովքեր անձնականից այն կողմ տեսնել չեն ուզում (կամ՝ չեն կարողանում):

Արամ Ավետյան

 “Լուսանցք” Թիվ 116, սեպտեմբերի 11 — 17, 2009թ.

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s


%d bloggers like this: