Ուղեղների լվացում… ապազգայինի հաստատմամբ

by


Մարդն ամեն ինչ կարող է ունենալ եւ իմանալ հենց բնությունից: Արարչության արդյունքները իրենց բազմազանությամբ եւ գունագեղությամբ, իրենց կարողություններով եւ իմաստով, իրենց ձեւով, չափով ու բովանդակությամբ կարող են դառնալ բնօրինակներ յուրաքանչյուր գիտա-տեխնիկական առաջընթացի եւ նորարարության համար: Հանճարներն ու տաղանդներն էլ հենց բնազգացողությամբ են դառնում այդպիսին` ապահովելով նաեւ ազգերի ու մարդկության առաջընթացը:

Մարդկային ուղեղի օրինակով, նմանությամբ էլ ստեղծվեցին էլեկտրոնային հաշվիչ (եւ ավելի բարդ) մեքենաները, որոնք նույնիսկ հիշողությամբ գերազանցեցին մարդու ուղեղին (համենայնդեպս առ այսօր), բայց դրանց աշխատանքը եւ զարգացումը ծրագրավորվում է նույն մարդու կողմից:

Իսկ այդ մեքենաների բնօրինակի-մարդկային ուղեղի աշխատանքն էլ սկզբում ձեւավորվել ու ծրագրավորվել է Արարչի՝ հավերժական ծրագրավորողի կողմից, իսկ այնուհետ այն աշխատել է որպես ինքնավերածրագրավորվող մեքենա: Լավագույնս ծրագրավորելու դեպքում մարդկային ուղեղը կդրսեւորի Տիեզերահասություն, կգնա Տիեզերական խորխորատները… դեպի Ամենայն Սկիզբը:

Նախնական-բնական ծրագիրը սահմանում է տեսակի վարքի կենսաբանական թելադրող բնազդ: Իսկ բնազդը սահմանում է արտաքին ազդակների կենսաբանական արձագանքի հիմունքներ՝ զգացողություն, ցանկություն եւ նման բաներ, այսինքն՝ ապրել, քաղց ու վտանգ զգալ, սեռական պահանջ եւ այլ ցանկություններ բավարարել եւ այլն:

Այսպես բնազդական պահանջմունքների բավարարման միջոցները նախապես սահմանվում են, իսկ սոցիալական վարքի չափանիշների ձեւավորումը կայանում է ըստ այլ, մի երկրորդ ծրագրի, որն առաջինի ազդեցությամբ մշակում է ուղեղն ինքը՝ ելնելով մարդուց դուրս արտաքին աշխարհից ստացած տեղեկությունների հանրագումարից:

Ազդելով տեղեկությունների վրա, իմաստալից ձեւով փոփոխելով այն` կարելի է կառավարել մարդու վարքը: Դրա վրա է, ասենք, կառուցվել մի պարզ երեւույթ՝ կենցաղային խաբեությունների մարտավարությունը:

Ինքնահաստատման բնազդով մարդն անկեղծորեն հավատում է, որ դատում է ինքնուրույն եւ ունակ է քննադատորեն վերլուծել, մշակել տեղեկություններ, տարբերել կեղծիքը ճշմարիտից եւ այլ իրավիճակներ: Դա հաճախ հանգեցնում է ամբարտավանության կամ մոլորության:

Եթե մարդը ծննդյան օրից կամ տեւականորեն գտնվել է որոշակի նպատակի ուղղված տեղեկատվության ներքո, ապա նրա գործելու հիշողության ծրագիրն աստիճանաբար տեղափոխվում է ենթագիտակցություն, ու այն փոխելը ծայրահեղ բարդանում կամ դառնում է անհնարին: Իսկ ենթագիտակցության մեջ ձեւավորվում է երեւույթների նկատմամբ վերաբերմունքի որոշակի կնիք, հանգուցալուծումների չափանիշային պատկեր, այլ չափորոշիչներ, որն էլ առօրյայում անվանվում է աշխարհայացք, աշխարհընկալում կամ հավատ, անառարկելի սկզբունք: Հավատ որոշակի անձնավորության (անձերի), պատմական անցուդարձի մի գնահատականի, ինչպես եւ որոշակի եզրահանգման (մտքի, գաղափարի, տեսության եւ այլն) նկատմամբ՝ անջատված իրական իմաստային բովանդակությունից:

Նման եզրաբանական հասկացությունների պաշտամունքն ակնհայտորեն ցույց է տալիս, որ մարդկանց մեծամասնությունը կորցրել է բնազգացողությունը եւ դեռ չի պատկանում մարդ բանականի-բնական տեսակին: Եթե բարոյական-բանական-բնական երրորդությունից նույնիսկ բարոյական-բանական տարրեր կան մարդու մեջ, ապա միեւնույնն է` անբնական մարդը հեռու է բնազգացողությունից…
Այդ անքննարկելի սկզբունքները ներդրված լինելով ենթագիտակցականում` պահպանվում են արդեն ոչ թե գիտակցությամբ, այլ զգացմունքային-հոգեբանական գործառույթով: Այդ պատճառով նշված սկզբունքների դեմ ցանկացած ոտնձգություն ոչ թե դատողական-վերլուծական ընդդիմախոսություն է առաջացնում մարդու մոտ, այլ մոտավորապես այս կարգի զգացմունքային արձագանքներ:

— Հարձակողական մեղադրանքներ՝ հակա-ինչ որ բանի մեջ:

— Չափավոր հորդորանք, որ այդ մասին խոսելու կարիք չկա:

— Արհամարական կեցվածք՝ ահա նորի՞ց այդ հակա-ինչ որ դավը:

— Կրքոտ ժխտում, որ դա լինել չի կարող, դա չափազանց հրեշավոր է եւ այլ պատճառաբանություններ:
Ենթագիտակցության մեջ անքննարկելի սկզբունքների վրա է կառուցված աշխարհընկալողական համակարգը, որը պիտի օժտված լինի տրամաբանական ներդաշնակությամբ, զերծ ներքին հակասություններից: Յուրաքանչյուր նոր փաստ ուղեղը կամ ներդնում է այդ համակարգի մեջ կանխակալ մեկնաբանմամբ ու գնահատմամբ, կամ վերոհիշյալ զգացմունքային արձագանքների միջոցով դեն է շպրտում: Այդ գործընթացն այլ կերպ կոչվում է ինքնախաբեություն, սեփական խիղճը հանգստացնելու ձգտում, ինքնաբավարարում:

Ավելին՝ իրականությանն անհամապատասխան ծրագրավորում ունեցող մարդը կարծես կուրանում է: Առաջանում է ոգեհարցությամբ զբաղվողներին հայտնի դրություն, երբ “ականջ ունի՝ չի լսում, աչքեր ունի՝ չի տեսնում”: Նման մարդը դատում է կեղծ, աննկատելիորեն իրեն ներարկված չափանիշներով, որոնք նրան դրդում են սխալ եզրահանգումների ու արարքների:

Իմանալով ուղեղի ծրագրավորման տեխնոլոգիան, կարելի է կառավարել ամբոխը նույնիսկ դրոշների կամ պաստառների գույների, զանգվածային “գունավոր” շարժումների, տարբեր հայտնի խորհրդանիշների` այլ բնորոշումների հետ ամենատարբեր ձեռնածությունների միջոցով:

Իսկ ինչպե՞ս կարելի է նվաճել ժողովուրդներին:

Հայտնի է, որ պատերազմով՝ “տաք” կամ “սառը”: Ներդրվելով մարդկանց մեջ, ներքին պառակտում առաջացնելով եւ իրար դեմ հանելով նրա մաս-բաղադրիչները: Ընդհարումից մնացած ու թուլացած մասին կարելի է արդեն տնօրինել ու ղեկավարել եւ հանգիստ պայքարել մյուս մասի դեմ:

Մասոնական օթյակներում սերտորեն ուսուցանվող գրքերում դա նկարագրվում է այսպես. “Ձեզ հարկավոր է ոչնչացնել դաշտով սլացող ձիերի երամակը: Առաջարկվում է 2 տարբերակ: Մի լավ, թարմ ու չհոգնած ձի հեծած հասնել երամակին ու անցնել նրա գլուխ: Առաջատար դառնալուց հետո, երամակն աստիճանաբար ուղղել դեպի անդունդը եւ վերջին պահին դուրս գալ երամակից: Եթե մոտակայքում անդունդ չկա, ուղարկում եք 2 հեծյալ, որոնք երամակը համատեղ են առաջնորդում: Որոշ ժամանակից հետո նրանք աստիճանաբար սկսում են բաժանվել տարբեր ուղղություններով` իրենց հետեւից տանելով երամակի մասերը: Դրանք բավականաչափ հեռացնելով իրարից` նորից շրջում ու տանում են ճակատային ընդհարման: Ընդհարումից մի քայլ առաջ 2 հեծյալներն էլ թեքվում են մի կողմ եւ միասին կողքից հրճվանքով դիտում են ընդհարումն ու շնորհավորում միմյանց”:

…Մեր առօրյայում ներշնչվում է մարդուն, թե նա ապրում է աշխարհի ամենաարդարացի կարգերում, ենթադրենք՝ ինչպես սոցիալիզմում: Կարեւոր չէ, որ կարգերը հիմնված կլինեն արտատնտեսական հարկադրանքի վրա, որպիսիք հենց նույն գաղափարախոսների կողմից բնորոշված է որպես ֆեոդալիզմ կամ կապիտալիզմ: Կարեւոր չէ նաեւ, որ վերջին երկուսի հիմնական հատկանիշներից մեկը՝ մասնավոր սեփականությունը, բացակայում է: Սեփականությունը նրանն է, ով իրական հնարավորություն ունի այն տնօրինելու, շահույթը բաշխելու: Կարեւորն այն է, որ սոցիալիզմի եզրաբանական սահմանումը ներդրված է ամբոխի ենթագիտակցական մակարդակով, որպես անառարկելի սկզբունք, որի քննադատությունն ընկալվում է որպես սրբապղծություն, որպես հրաժարում մարդասիրական ու ազգային գաղափարներից: Այսօր նույն գաղափարախոսների մի մասը այդ սկզբունքները թեքում է էլ ավելի աջ եւ հայտարարում, թե ներկա սերունդը կապրի կապիտալիզմի օրոք՝ նոր քարոզների շարանով: Մյուս մասը պատասխանում է, որ չի կարելի նահանջել սոցիալիզմի սկզբունքներից…

Բայց միեւնույնն է… հաղթում է բնական օրինաչափությունը: Իսկ մինչ այդ ոչնչացված հին “տերերի” թափուր տեղն անմիջապես զբաղեցնում են նոր տերեր, որոնց կեղծ եւ անբնական սկզբունքները պաշտպանում են (հաճախ այլազգի) նոր տերերին, նրանցով ինտերնացիոնալիզմ ու անդեմ “մարդու իրավունքներ” են քարոզվում: Այսպես պատճառաբանվում է՝ իբր ի՞նչ տարբերություն, թե որ ազգի ներկայացուցիչն է քեզ ղեկավարում… մարդ է:

Տառացիորեն նույնն արվում է հոգեւոր բնագավառում: Քրիստոնեությունը “դարձրել” են ազգային կրոն եւ ազգային արժեքների ու հավատի պաշտպանությունը համարվում է ընդվզում “ազգային” կրոնի դեմ…
Ազգային մշակույթը, հավատալիքները, աշխարհընկալումը նենգափոխվում են կեղծիքով, որն անխուսափելիորեն հանգեցնում է հոգեւոր զինաթափման եւ ստրկության: Իսկ երբ գալիս է տասնյակ ժողովուրդների՝ մեկ խառնախմբի մեջ շահագործելու ժամանակը, հայտարարվում է նույնիսկ աթեիզմ, ինչը լուծարում է այս բնագավառների իրենց իսկ նախորդ հորինվածքները:

Միայն ժողովուրդների մտավոր ունակությունների նկատմամբ անսահման արհամարանքը կարող է թույլ տալ, որ այսօր նորից հարության կոչվի իրենց իսկ խաչած Նազովրեցու պաշտամունքը:
Իսկ ի՞նչ տեղի կունենա, եթե ժողովուրդը վերհիշի իր ազգային հավատալիքը, կամ ավելի ճիշտ այն, որ ազգային Աստվածների, խորհրդանիշերի միջոցով մարդը զինվորագրվում է իր ազգին ծառայելու, քանի որ ազգը նյութի ավելի բարձր աստիճանի կազմավորում է, քան առանձին անհատը:

Այդպիսի ժողովուրդն անպարտելի կլինի: Այս դեպքում ժողովուրդը ԱԶԳ կլինի…

Մեր հայադավան-հեթանոս պապերը մարտում զոհվածի համար ոչ թե ողբում, այլ ուրախանում-փառաբանում էին, քանզի գիտակցում էին, որ զոհվածը ազգի հիշողության մեջ իր համար անմահություն է ապահովել: Թշնամու ձեռքը գերի ընկած ռազմիկը մի վերջին խնդրանք էր ունենում. թույլ տալ մեռնել սուրը ձեռքին:

Մակերեսային ըմբռնմամբ թվում է, որ այդ դատողությունները վերաբերում են լոկ իմաստասիրական վերացական հարցերի: Սակայն, դա լոկ “երեւույթն” է՝ ձեռնարկման երեւացող մասը, իսկ պրպտուքների “էությունն” այլ է. “ոգեկոչական” հրահանգների պարզաբանում՝ իր ոչ այնքան խելամիտ ընկերների համար:

Երեւույթի հետեւում էությունն է: Բայց այդ “էությունը” միաժամանակ “երեւույթն” է մեկ այլ՝ ավելի խորը ծածկված “էության”՝ “գերէության”… Որքան խորն է գաղտնիքը, այնքան շատ է “էություն-երեւույթ” շերտերի քանակը: Յուրաքանչյուր գործակից տեղեկացվում է միայն իր գործունեության մակարդակին համապատասխան շերտին:

Այսպես, ներկայիս աշխարհում, օրինակ սիոնիստական “դիկտատուրա” սահմանելու նպատակով այլոց համար հռչակվում է “դեմոկրատիա”… Զանգվածային լրատվությունը մենիշխանության ենթարկելու համար դրանք գոռգոռում են “խոսքի ազատության” մասին, մարդուն անդեմ արարած դարձնելու համար հռչակում են “մարդու իրավունքների” գերիշխանություն… Միով բանիվ. ժողովրդին ոչնչացնելու համար գործում են ժողովրդի անունից, նրա “լիազորությամբ” եւ “ի շահ նրա”… տանում կործանման:

Գաղափարական “նարկոմանիան” այդ հաշիշն այնքան է ներարկել ժողովուրդներին, որ մաքուր օդի յուրաքանչյուր շիթ մարդկանց թույն է թվում: Արդար խոսքն ու ազգային արժեքը վտանգավոր են համարվում…

Ճշմարիտ հայրենասերները պարտավոր են վերջապես հասկանալ, որ գաղափարական, խորհրդանշանային, լեզվական, մշակութային (նույնիսկ՝ տարածքային) եւ այլ զիջումներն անթույլատրելի են: Էլ չենք խոսում ազգային օրենքների, հավատի ու կացութաձեւի իսպառ բացակայության մասին:
Դրոշի կամ այլ խորհրդանիշի գույներն ու իմաստները պատահական չեն: Ի վերջո դրանք, որպես այլ “երեւույթ” արժեւորվելով, վերածվում են “էության”, եւ արդեն ինչ-որ տեղ ուղղորդվելով, կարող են վտանգել ազգի գոյությունը: Նույն աճպարարի մի ձեռքին այսօր Օբաման է՝ արեւմտյան խաղաքարտը, մյուս ձեռքին՝ Մեդվեդեւը՝ հյուսիսային խաղաքարտը, կամ այսպես այլոք…

Բավական է նախիր կամ հոտ լինել` անուղեղ. այլեւս Ժամանակն է միասնական ու կամային ժողովուրդ դառնալու… եւ հետո արագորեն ազգի վերածվելու:

Արման Դավթյան

“Լուսանցք” թիվ 137, փետրվար 19-25 2010թ.

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s


%d bloggers like this: