Սերժ Սարգսյանի «Աղդամը»

by

Բրյուսելում Սերժ Սարգսյանը, ելույթ ունենալով Եվրոպական ժողովրդական կուսակցության գագաթնաժողովին, «ընդգծել է, որ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի շրջանակներում ողջամիտ փոխզիջումների հիման վրա Լեռնային Ղարաբաղի հիմնահարցի խաղաղ կարգավորումն այլընտրանք չունի», ինչպես ասվում է պաշտոնական հաղորդագրության մեջ:

Սերժ Սարգսյանն առաջին անգամ չէ, որ խոսում է փոխզիջումների մասին: Ավելին, նա մի անգամ հայտարարել է, թե «Աղդամը մեր հայրենիքը չէ»:

Ընդհանրապես, Հայաստանի գրեթե ողջ քաղաքական դասը՝ ընդդիմություն թե իշխանություն, Ղարաբաղի հարցում իրենց դիրքորոշումը կառուցում են «փոխզիջման» վրա: Այլ գաղափարներ, առաջարկներ չկան: Հայաստանում «փոխզիջումը» համարվում է քաղաքական լավ տոնի, իմաստության նշան, բայց ամենակարեւորը՝ անկեղծ հավատամք: Այլ բան չէր էլ կարելի սպասել, նկատի առնելով այն, որ այդ դասն իրենից ներկայացնում է կոմֆորմիստների, բախտախնդիրների ու քաղաքական հանցագործների մի համախումբ, որը վաղուց վերածվել է քրեաօլիգարխիկ համակարգի սպասարկուի եւ քաղաքական ցուցանակի:

Դատելով լրատվական հոսքերից, տպավորություն է ստեղծվում, թե Արեւմուտքը մտադիր է արագացնել Ղարաբաղի հարցում որեւէ համաձայնություն, տարածաշրջանում տարբեր նախագծեր իրականացնելու համար: Հայաստանի պարագայում, պահանջվում է ըստ էության «փոքրիկ զիջում», ինչպես ակնարկել են Եվրամիության եւ ԱՄՆ տարբեր պաշտոնյաներ, տնտեսական եւ քաղաքական բազմաթիվ շահավետ ծրագրերի դիմաց: Բացի այդ, Բրյուսելում Սերժ Սարգսյանին ակնարկել են, որ Հայաստանի տնտեսության զարգացման համար գումարներ չեն տա, եթե չարագացնի իրական բարեփոխումները:

Սակայն, այնուամենայնիվ, բաց է մնում հարցը, թե արդյոք Արեւմուտքը Հայաստանի հետ կապված ծրագրերում պնդում է Ղարաբաղի հարցում «ողջամիտ փոխզիջումը»: Հայաստանի ներքին կյանքի արմատական բարեփոխման պարագայում այդ պահանջը աներկբա է եւ միանշանակ, որը բաց տեքստով Սերժ Սարգսյանին ասել են Բրյուսելում: Հայաստանի իշխանությունն այս հարցում, բացի դեկլարատիվ հայտարարություններից, որեւէ կոնկրետ քայլ փաստացի չի ձեռնարկել, որն էլ դարձել է Արեւմուտքի «վերջնագրի» պատճառը:

Այս իմաստով, չի բացառվում, որ «ողջամիտ փոխզիջումն» ընդամենը Հայաստանի իշխանության փորձն է՝ բարեփոխումների բացակայությունը «փոխհատուցելու» համար: Բացի այդ, չի բացառվում նաեւ, որ Ղարաբաղի հարցն իշխանությունը կրկին կարող է դարձնել Հայաստանի ներքին զարգացումների առանցքային գործոն, «մահակ», նախագահի ընտրությունից առաջ իրավիճակը վերահսկողության տակ պահելու համար:

Սակայն, դեսուդեն ընկնելու եւ «շուստրիության» ժամանակներն ավարտվել են: Հայաստանի ներքին կյանքը կամ պետք է արմատապես բարեփոխվի, կամ էլ մենք կկորցնենք զարգացման որեւէ հեռանկար եւ ստիպված կլինենք պարբերաբար «ողջամիտ փոխզիջումների» գնալ: Ոչ ոք չի օգնի եւ ներդրումներ չի անի մի երկրում, որի իշխանությունը պատրաստ է ամեն ինչի, միայն թե պահպանի քրեաօլիգարխիկ համակարգի դիրքերը:

Հայկ Արամյան

lragir.am

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s


%d bloggers like this: